Aankondiging in Paravisie

In de onderstaande pdf bestanden kunt u de aankondiging in de Paravisie lezen.
klik aan pagina 1 of pagina 2.

Pagina 1 - Pagina2









In ons mooie zuiden is het deze maand weer carnaval. Het feest van verkleden en schminken, van gek doen.
Carnaval is oorspronkelijk bedoeld als aanloop naar veertig dagen vastentijd. Als herinnering aan Jezus die veertig dagen in de woestijn leefde om zich voor te bereiden op zijn lijdensweg en uiteindelijk de Christus te worden. Via Zijn Hart is de Christusenergie als een zon vrijgekomen voor ons allen, niemand uitgezonderd.
Net voor de vastentijd en het Paasfeest mocht je nog even uit de band springen, carnaval vieren.
Wat hebben engelen daar nu mee te maken, vraag je.
Ten eerste hebben engelen met alles te maken wat wij mensen doen; dus ook met feest vieren. Maar bovenal staan de engelen voor vrolijkheid en uitbundigheid en eeuwig feesten in het aangezicht van God. Hun meest belangrijke taak, boven alle taken die zij uitvoeren, is de mens, jij en ik, begeleiden naar verlichting toe.

Het licht zien, voelen, ervaren en uiteindelijk het licht worden en zijn. En waar licht is is liefde en waar liefde heerst is het feest. Liefde maakt alles mooier, blijer en feestelijker. Dat zal een ieder kunnen beamen. De verlichte mens viert zijn leven!
En waar er feest gevierd word, waar mensen blij zijn en aan die blijdschap en liefde en dankbaarheid uiting geven, door te dansen, te zingen en te springen, daar zijn vele engelen aanwezig. Zij zingen zelf ook en maken muziek.
Hemelse muziek die letterlijk, de bouwstenen vormen van alles wat bestaat in ons universum. Dus ook met carnaval zijn de engelen erbij.

Vroeger was ik een echte carnavalist. Ik ging 5 dagen op stap, met mijn tamboerijntje en een sambabal om muziek te maken. Er werd begonnen met elkaar te schminken. Heel lollig vanwege de transformatie die iedereen onderging. Je werd iemand of iets anders en het liefst helemaal onherkenbaar. Dan verkleden en met een muziekinstrumentje of in ieder geval iets wat kabaal maakte, gingen we op stap. En overal waren verklede mensen die zongen en sprongen.
Natuurlijk werd en word er alcohol gedronken met carnaval, maar ikzelf hoefde echt niet aangeschoten te zijn om plezier te hebben. Nee, het ging erom om lekker gek te doen en met iedereen die je tegenkwam te zwieren en te swingen, te dansen en te springen. Van baby af aan werden mijn kinderen geschminkt en verkleed en meegenomen naar optochten en leerden ze om carnaval te vieren.
Het is een mooie traditie en geeft saamhorigheid en verbroedering. Iedereen die het echte carnaval begrijpt, laat even zijn teugels los en springt uit zijn normale band. Om na een paar dagen lol, plezier en gekke joeks, de draad op te pakken.

Maar eigenlijk ook zoals bedoelt, aan een periode van bezinning en onthouding te beginnen. Als kind hadden wij een vastentrommeltje. Dat was een doosje waarin alle koek en snoepjes die je van iemand kreeg, bewaard werd. Je mocht dat niet opeten, maar moest er afstand van doen en in het trommeltje doen. En op zondag na de mis, mocht je er één ding uit pakken en dat mocht je opeten. Een in mijn ogen waardevol leerproces; om eens niet aan alle impulsen toe te geven, maar te leren te wachten.
Bij ons thuis werd dan ook over Jezus verteld en dat het goed was net als Hem stil te staan bij iedereen die het minder had dan jezelf. En dat het belangrijk was je best te doen Hem te volgen en door onthouding sterker te worden als kind en later als volwassene.

Ook mijn kinderen heb ik dit geleerd en hopelijk word het nog steeds aan kinderen geleerd. Er is een tijd van werken maar ook een tijd van feesten. Er is een tijd van genieten en een tijd van onthouding. Er is een tijd van losbolligheid en een tijd van toewijding. Zo groeien wij mensen van lager ego naar hoger ego. Van egoïsme naar eenheid. En altijd, altijd zijn er onze beste vrienden, de engelen aan onze zij. Alaaf.