Aankondiging in Paravisie

In de onderstaande pdf bestanden kunt u de aankondiging in de Paravisie lezen.
klik aan pagina 1 of pagina 2.

Pagina 1 - Pagina2









Mijn team en ik waren bezig het podium en de zaal op te bouwen voor mijn jaarlijkse Kerstmeditatie avond, toen het hard begon te sneeuwen. O jee, zouden er nog wel mensen naar dit evenement komen met dit slechte weer? Het bleef maar sneeuwen, het zicht was slecht en er lag inmiddels een flink pak.
Maar toen de zaal openging stroomden de mensen toe en ondanks dit barre winterweer kwamen ruim 160 mensen samen om het Kerstfeest te vieren.
Die avond kreeg de zoon van een trouwe bezoekster van mijn evenementen een zwaar auto ongeluk; de auto vloog uit de bocht, ging over de kop!

In de zomer ben ik bezig de bloemen op de oprit water te geven. Er stopt een auto voor mijn huis, een licht getinte jongen stapt uit en komt naar mij toe. "Bent u Carina het engelenmedium?" " Ja, dat ben ik." "Ik kom u een gift brengen voor uw stichting die weeskinderen helpt" en hij overhandigt mij een enveloppe.
"Kom even mee naar binnen" zeg ik. Aan de eetkamertafel vertelt de jongen dit verhaal: "Die avond van de kerstmeditatie waren de wegen door de sneeuwval erg glad, er was niet tegen op te strooien. Ik reed te hard want ik voelde mij erg boos, boos op de hele wereld. Ik vloog uit de bocht en dacht dat mijn laatste uurtje geslagen had. Terwijl de auto over de kop ging voelde ik dat iets mij stevig vasthield en beschermde. Ik had enkel een paar lichte kneuzingen en blauwe plekken, terwijl de brandweer mij uit de auto heeft moeten snijden. Alle hulpverleners waren, net als ikzelf, stomverbaasd dat ik niets mankeerde en niet naar het ziekenhuis hoefde.
Dit ongeval heeft mijn hele leven veranderd. Mijn moeder had een engelenspeldje van u gekocht voor mij en mijn broers en zusjes, ik vond dat stom, maar om haar een plezier te doen heb ik het in de zonneklep van mijn auto gestoken. Maar iets heeft mij echt beschermd. Mijn moeder zegt dat dit mijn beschermengel gedaan heeft.
Toen ben ik veel gaan nadenken, over alles, over dat ik geadopteerd ben en altijd boos ben, terwijl ik eigenlijk een goed leven heb, met lieve ouders en alle kansen heb gekregen op een goed leven. Want ik ben geboren in de sloppenwijken van Columbia. In deze enveloppe zit hondervijftig euro, de helft van mijn vakantiegeld en dat wil ik via u aan de weeskinderen geven die u steunt, om zo de engel te bedanken voor de bescherming."

Ik ben diep onder de indruk van dit verhaal en van deze jongeman die hier nu aan mijn eettafel zit. "Hoe gaat het nu met je," vraag ik.
"Mijn hele leven is anders geworden, nee, eigenlijk ben ik anders geworden na het ongeluk. Ik ben niet meer de hele tijd boos, ik waardeer nu dat ik leef, dat ik gezond ben, dat ik studeren mag, een fijn gezin heb, een eigen auto heb. Het is net alsof alles anders geworden is in mijn leven, maar eigenlijk is alles hetzelfde gebleven, alleen IK ben veranderd.....
Ik ben nu vastbesloten na het afsluiten van mijn opleiding, terug te gaan naar Columbia en daar kinderen te gaan helpen die net als ik, geboren worden in omstandigheden zonder een enkele kans op een goed leven. Als ik niet geadopteerd was zou ik nooit uit de sloppen weg zijn gekomen; een ellendig leven waar met name kleine en jonge kinderen worden uitgebuit. Maar ik ben wél gered en zie dat nu ook en wil mijn leven wijden aan het redden van zoveel als mogelijk kinderen en hun ook een kans bieden op een ander leven."
Als dit geen engelenwerk is.....